“ในวันที่สถาบันของตำรวจถูกสั่นคลอน เหมือนฟ้าฟาดลงมากลางหัวใจของนักเรียนนายร้อยตำรวจทุกคน “

ใครจะรู้ว่าสถาบันแห่งนี้อยู่มาถึงตอนนี้นับอายุจวบจน113 ปี โรงเรียนนายร้อยตำรวจ สถาบันที่ได้รับพระบรมราชานุญาตให้สถาปนาขึ้นจากรัชกาลที่ ๕ และดำรงต่อเนื่องมาจนถึงรัชกาลปัจจุบัน และได้ผลิตนายตำรวจจากรุ่นสู่รุ่น

หากจะเปรียบให้เห็นภาพชัดแล้ว สถาบันก็คือเบ้าหลอม ส่วนคนก็คือวัตถุดิบที่ถือกำเนิดมาต่างกันทั้งหน้าตาและนิสัยใจคอ … หากมหาวิทยาลัยไม่สามารถผลิตบัณฑิตให้กลายเป็นคนดีของสังคมได้ทุกคนฉันใด โรงเรียนเหล่าทัพก็ไม่สามารถการันตีได้ว่าทุกคนจะกลายเป็นคนดีของสังคมได้ฉันนั้น … จึงป่วยการที่จะตั้งเป้าโจมตีสถาบัน ทั้งที่ความจริงแล้วเราสามารถพิจารณาเป็นกรณีรายบุคคลได้

โรงเรียนนายร้อยตำรวจสอนอะไร? เป็นเรื่องยากที่จะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นตลอดระยะเวลา ๔ ปีให้จบภายในแปดบรรทัด …

“อดทนต่อความเจ็บใจ ไม่หวั่นไหวต่อความยากลำบาก”

การกล่อมเกลาผ่านค่านิยมหลักของโรงเรียนนายร้อยตำรวจ ” เกียรติศักดิ์ รักษ์วินัย วิจัยกรณี ขันตีอุตสาหะ ” สิ่งเหล่านี้ต่างหากที่ปรากฏอยู่ตลอดระยะเวลา ๔ ปี ในรั้วสามพรานอันเก่าแก่

มักมีคนที่เข้าใจ (ไปเอง) อยู่เสมอมาว่า ตำรวจได้รับการสั่งสอนหรือปลูกฝังจากสถาบันมาให้ทุจริตคอรัปชั่นต่อบ้านเมือง … ซึ่งเป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน ใครจะไปกล้าเขียนหรือกล้าพูดแบบนั้น

ในตำรา … ไม่มีประโยคใดเลยที่สอนให้ทุจริต
ในคำสอน … ไม่มีประโยคใดเลยที่สอนให้คดโกง

… และหากจะมีใครปรารถนาที่ต้องการปฏิรูปตำรวจอย่างแรงกล้า สิ่งแรกที่เขาต้องทำเลยก็คือ มานั่งเรียนหรือร่วมใช้ชีวิตกับนักเรียนตำรวจเหล่านั้น เพื่อจะได้รู้ความจริง และเข้าใจได้ตรงจุดว่า สถาบันมีสิ่งที่สมควรแก้ไขในส่วนใด ไม่เช่นนั้นแล้วจะกลายเป็นการปฏิรูป ตามภาพมายาคติ “เขาว่ากันว่า”

หากตำรวจเป็นสัญลักษณ์แห่งการลงโทษ ลงโทษทั้งคนดีที่ทำพลาด ลงโทษทั้งคนชั่วที่ทำตัวไม่ดี จึงเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้หากทั้งคนดีและคนชั่วจะไม่ชอบตำรวจ

คุณอาจจะยังไม่เคยเห็น … รถยางแตกที่มีตำรวจกำลังเปลี่ยนยางและอยู่เป็นเพื่อนคุ้มครองคนขับตอนดึกๆ ดื่นๆ
คุณอาจจะยังไม่เคยเห็น … รอยยิ้มของเด็กนักเรียนที่หันมาขอบคุณตอนขับรถร้อยเวรไปส่งกลับบ้าน
คุณอาจจะยังไม่เคยเห็น … พ่อแม่ของเด็กที่ขอบคุณทั้งน้ำตาเมื่อรู้ว่าสำนวนการสอบสวนข่มขืนสั่งฟ้องผู้ต้องหาต่อศาล สิ่งเหล่านี้คือน้ำทิพย์หล่อเลี้ยงให้พวกเรายังคงเป็นตำรวจอยู่เสมอ

ถ้าคุณเชื่อว่าคนไทยยังมีรอยยิ้มและน้ำใจ ขอให้คุณเชื่อว่า ยังมีตำรวจไทยที่พร้อมจะดูแลปกป้องคุณอยู่เสมอ

คุณเคยถูกครูทำโทษไหม บางครั้งโกรธครูที่ลงโทษร่วมกับเพื่อนคนอื่น ทำไมครูไม่ไป

ท่านอาจจะเคยเห็นตำรวจช่วยเด็กจมน้ำ
ท่านอาจจะเคยเห็นตำรวจทำคลอดตอนรถติด
ท่านอาจจะเคยเห็นตำรวจเสี่ยงชีวิตไล่จับพ่อค้ายาเสพติด
ตำรวจเหล่านั้นเขาก็ยังมีจิตใจดีงาม เป็นต้นกล้า งอกเงยอยู่เป็นร่มไม้ใหญ่ ท่ามกลางหญ้ารกและกาฝาก

พี่น้องประชาชนที่รัก
เราขอโทษต่อสิ่งที่ไม่ดีงามที่เกิดขึ้นจริง
เราขอโทษต่อความรู้สึกไม่ดีด้านลบของท่าน

แต่ได้โปรดอย่าเพิ่งสิ้นหวังต่อกระบวนการยุติธรรม … ตราบเท่าที่ท่านยังได้ข่าวพ่อค้ายาถูกจับกุมเข้าคุก ข่าวตำรวจตามจับฆาตกรข่มขืนได้ ตราบนั้นสังคมยังมีความหวังเสมอ

วันที่ท่านยังสามารถพิมพ์หรือนั่งอ่านข้อความเหล่านี้ได้อย่างเป็นปกติสุข โดยไม่มีใครบุกเข้าบ้านมาจี้ชิงทรัพย์ท่าน นั่นคือตำรวจได้ทำหน้าที่คุ้มครองท่านอย่างดีที่สุดแล้ว

คนต้นเรื่อง(พ.ต.ท.ฐิตวันต์ อาจธรรม)
นายตำรวจหนุ่ม ครอบครัวชาวนา ที่แม่กัดฟันยอมกู้เงินก้อนโตส่ง เมื่อสอบได้ที่ ๑ ของรุ่นตอนเด็กๆแต่แม่กลับเห็นลูกเลือกที่จะเป็นตำรวจแทนอาชีพอื่น