ก๊อกๆๆ…ผ่างๆๆ!!!
สวัสดีครับ ลูกๆ หลานๆ นักกีฬากอล์ฟ รวมถึงผู้ปกครองทุกท่าน ช่วงนี้ลุงนาย ต. อาจเขียนช้าหน่อย อาจจะรอกันนานหน่อย แต่ไม่ต้องกังวลนะครับ ลุงจัดคิวไว้หมดแล้ว หากส่งดีเทลมาแล้วเห็นเงียบผิดสังเกต ก็ทักมาหาลุงได้เลย อย่าเกรงใจ…
ช่วงนี้ฝนตก พายุเข้าบ่อย ดูแลสุขภาพกันด้วย เดี๋ยวจะไม่สบายกันนะจ๊ะ…
ฝากถึงลูกๆ นักกีฬาทุกคนด้วยว่า เมื่อไหร่ก็ตามที่อารมณ์ไม่ดี ตีไม่ได้ เกมส์กอล์ฟรวน ขอให้ฝึกสงบสติอารมณ์เอาไว้นะลูก บางทีความหงุดหงิดของเรา นอกจากจะทำให้เกมของตัวเองเสียแล้ว ยังอาจทำให้เพื่อนร่วมก๊วนเสียบรรยากาศไปด้วย เดี๋ยวสนามกอล์ฟจะกลายเป็น “สนามรบทางอารมณ์” ไม่ใช่สนามแข่งขันกอล์ฟ…ฝากไว้เด้อ
วันนี้ลุงนาย ต. ขอพาไปรู้จักกับหนูน้อยวัยเพียง 5 ขวบเศษ ที่เดินเข้าสนามกอล์ฟพร้อมรอยยิ้มทุกครั้ง
น้องมินนี่ ด.ญ.พีชญา โชติรุจิรานนท์ อายุ 5 ปี 4 เดือน
กำลังศึกษาอยู่ชั้น KG3 โรงเรียน Pan Asia International School เป็นลูกสาวของคุณพ่อพรอนันต์ กัปตันเรือเดินสมุทร และคุณแม่วารุณี เจ้าของธุรกิจส่วนตัว…
คุณแม่เล่าให้ลุงนาย ต. ฟังว่า มินนี่เป็นเด็กพลังงานเยอะมาก ชอบวิ่ง ชอบเล่น และชอบทำกิจกรรมแทบทุกอย่าง พยายามพาไปลองหลายกิจกรรม เพื่อให้ได้เรียนรู้และใช้พลังงานในทางที่เหมาะสม
“ตอนแรกก็ไม่ได้คิดเลยค่ะว่าจะมาเล่นกอล์ฟจริงจัง แค่อยากหากิจกรรมให้ลูกทำ เพราะมินนี่เป็นเด็กที่อยู่นิ่งไม่ค่อยได้”
แต่พอได้ลองจับไม้กอล์ฟตอนอายุประมาณ 3 ขวบครึ่ง ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป…
คุณแม่เล่าต่อว่า ส่วนใหญ่กิจกรรมอื่นเล่นแป๊บเดียวก็อยากกลับบ้านแล้ว แต่พอเป็นสนามกอล์ฟ อยู่ได้ตั้งแต่สนามเปิดจนสนามปิดเลย (น่ารักมากครับสาวน้อย ลุงนาย ต. ฟังแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้..เห็นสนามกอล์ฟเป็นบ้านหลังที่สองไปซะแล้ว555)
จากนั้นครอบครัวก็พามินนี่ไปซ้อมอย่างสม่ำเสมอ มี โปรตุ๊กๆ คอยดูแลฝึกสอนอยู่ที่สนาม SG Par 3 ศรีนครินทร์ จนวันหนึ่งมีผู้ปกครองนักกอล์ฟแนะนำว่า
“ลองพาน้องไปแข่งดูสิ”
ครอบครัวจึงตัดสินใจพาน้องลงแข่งขันกอล์ฟเยาวชนเป็นครั้งแรก ในรายการ TKG ที่สนาม รอยัลฮิลล์ รุ่น FG ตอนอายุเพียง 3 ขวบ 8 เดือน
ถึงแม้จะเป็นการแข่งขันครั้งแรกในชีวิต แต่น้องมินนี่ก็ไม่แสดงอาการตื่นเต้นหรือกดดันเลย วิ่งยิ้ม หัวเราะ และสนุกกับทุกช็อตของการแข่งขัน ก่อนจะคว้ารางวัล รองชนะเลิศอันดับ 2 มาครอง พร้อมรอยยิ้มแก้มปริในวันที่ขึ้นรับถ้วย…
คุณพ่อบอกว่า
“มินนี่ไม่เคยถามเลยว่าได้ถ้วยไหม แต่จะถามว่าพรุ่งนี้มาเล่นอีกได้หรือเปล่า” (Wowwww)
คุณแม่เสริมว่า
“สำหรับครอบครัวเรา ความสุขมาก่อนผลการแข่งขันเสมอ”เพราะเชื่อว่า ถ้าเด็กมีความสุข เขาจะอยากซ้อม อยากพัฒนา และเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ผลการแข่งขันก็จะค่อยๆ ตามมาเอง…
และถ้าถามว่ารางวัลไหนที่ครอบครัวภูมิใจที่สุด คือ การที่น้องมินนี่ได้เป็นหนึ่งในนักกอล์ฟที่เดินทางไปแข่งขันรายการ World Stars of Junior Golf Championship ที่เมืองลาสเวกัส รัฐเนวาดา ประเทศสหรัฐอเมริกา
ตอนนั้นน้องอายุเพียง 4 ขวบ แต่ต้องลงแข่งขันกับนักกอล์ฟรุ่นอายุ 8 ปี แข่งขันวันละ 18 หลุม ติดต่อกัน 3 วัน และมีวันซ้อมอีก 1 วัน รวมเป็น 4 วันเต็ม…
สิ่งที่ภูมิใจที่สุดไม่ใช่ผลการแข่งขัน แต่คือ “น้องมีความสุข สนุก ยิ้มแย้ม และไม่เคยบ่นหรือท้อเลย”
ที่สำคัญ ทริปนั้นยังเป็นการเดินทางไปอเมริกาครั้งแรกของทั้งครอบครัว ได้ทั้งแข่งขัน ได้ท่องเที่ยว และได้สร้างความทรงจำดีๆ ร่วมกัน ซึ่งมีค่ามากกว่าถ้วยรางวัลเสียอีก…
อีกหนึ่งภาพจำของน้องมินนี่ คือทุกครั้งที่ลงแข่งขัน คุณแม่กับลูกสาวมักแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสีสันสดใสเข้าชุดกันเสมอ
“เราคิดกันเองว่า…สนามกอล์ฟก็คือรันเวย์”
(ลุงนาย ต. ยกนิ้วให้เลยครับ)
ครอบครัวสอนมินนี่อยู่เสมอว่า
“เล่นให้มีความสุข ทำให้ดีที่สุด และเป็นเด็กที่มีน้ำใจ ไม่จำเป็นต้องชนะทุกครั้ง แต่ต้องรู้จักแพ้ รู้จักชนะ เคารพคู่แข่งขัน และกลับบ้านพร้อมรอยยิ้ม”
สำหรับเป้าหมายในอนาคต คุณแม่บอกว่า หากวันหนึ่งมินนี่ยังรักกอล์ฟเหมือนทุกวันนี้ ก็อยากสนับสนุนให้พัฒนาฝีมือต่อไป และหวังว่าจะใช้กีฬากอล์ฟเป็นโอกาสในการศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัยที่ประเทศสหรัฐอเมริกา
แต่ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุด คืออยากเห็นลูกมีความสุขกับทุกวันที่ได้เล่นกอล์ฟ…
สุดท้าย คุณแม่ฝากถึงวงการกอล์ฟเยาวชนว่า อยากให้ทุกฝ่ายช่วยกันสร้างบรรยากาศที่อบอุ่น สนุก และเป็นกำลังใจให้เด็กๆ เพราะสำหรับเด็กเล็ก “ความสุข” คือแรงผลักดันที่ดีที่สุด ถ้าเด็กยังมีรอยยิ้ม และยังรักกีฬากอล์ฟ วงการกอล์ฟเยาวชนไทยก็จะเติบโตอย่างแข็งแรงในอนาคต…
ลุงนาย ต. ขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้น้องมินนี่ และครอบครัวนี้ครับ เพราะลุงเชื่อว่า…
สิ่งที่ครอบครัวนี้กำลังสร้าง ไม่ใช่แค่นักกอล์ฟคนหนึ่ง แต่กำลังสร้างเด็กที่มีความสุขกับการใช้ชีวิต และบางที…สิ่งนี้อาจมีค่ามากกว่าถ้วยรางวัลทุกใบก็เป็นได้….สู้ต่อไปความสำเร็จจะเดินตามมาเอง…สวัสดี
ติดต่อร่วมเป็นครอบครัว Enjoy The Hit By นาย ต.
063-351-5654, 096-425-2656
