Enjoy The Hit
ก๊อกๆๆ…ผ่างๆๆ!!! สวัสดีครับ ลูกๆ หลานๆ นักกีฬากอล์ฟ รวมถึงผู้ปกครองทุกท่าน บทความหายไป 2 สัปดาห์เลย เนื่องจากเหตุการณ์น้ำท่วมลุงก็วุ่นวายกับการแก้ปัญหาที่ทุกคนต่างก็ไม่ทันตั้งตัว ขอแสดงความเห็นใจกับหลายๆครอบครัว ที่ประสบอุกทกภัยหนัก…
จากเหตุการณ์นี้…เมื่อไหร่ภาครัฐจะถอดบทเรียนได้เสียที ปัจจุบันเทคโนโลยีที่เรามีก็ทันสมัยขึ้น ไม่แพ้นานาชาติ แต่กลับไม่สามารถใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดได้…
น้ำท่วมครั้งนี้ไม่ว่าจะรวยบ้านหลังเป็น100ล้าน หรือจน บ้านเพิงหมาแหงน สุดท้าย ถ้าเกิดภัยพิบัติรุนแรงขึ้นเราก็เดือนร้อนเหมือนกัน แต่ความเสียหายก็แตกต่างกันไป …
ลุงนาย ต.เห็นสนามกอล์ฟ สนามไดร์ฟ แม้กระทั้ง ซีมูลเลเตอร์ ของสถาบันสอนกอล์ฟหลายๆที่ ก็เสียหายหนักมาก อย่างไรขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่าน ผ่านเหตุการณ์ “น้ำท่วม 69”นี้โดยเร็วนะครับ
วันนี้ลุงนาย ต. ขอพาไปรู้จักกับ
“น้องอะตอม” ด.ช.กิตติ์โภคิน วนะเกียรติกุล
อายุ 12 ปี 10 เดือน กำลังศึกษาอยู่ชั้น G7 โรงเรียน Ekamai International School
เป็นลูกชายของคุณพ่อเขมทัศน์ วนะเกียรติกุล และคุณแม่ณัชชารีย์ ชัยวีระพัฒนาเป็นลูกคนเดียวของครอบครัว….
เรื่องราวของอะตอมกับกีฬากอล์ฟ ถ้าย้อนกลับไปตอนเด็กๆ อะตอมไม่ได้เป็นเด็กที่ชอบกิจกรรมกลางแจ้งเลย แถมยังเป็นเด็กขี้ร้อนและไม่ค่อยแข็งแรง คุณหมอจึงแนะนำให้ออกกำลังกายและทำกิจกรรมกลางแจ้งบ้าง
คุณพ่อคุณแม่จึงให้อะตอมลองกีฬาและดนตรีหลายอย่าง ตั้งแต่ Balance Bike ฟุตบอล เทนนิส แบดมินตัน ว่ายน้ำ ไปจนถึงเปียโน กลอง ร้องเพลง และกีตาร์…
จนวันหนึ่ง…กอล์ฟเข้ามาในชีวิต ช่วงอายุประมาณ 5 ขวบครึ่ง จากไม้กอล์ฟพลาสติกธรรมดาๆจนได้มาเรียน กับโปรโด่ง ก่อนจะค่อยๆ พัฒนาจนเริ่มเล่นจริงจังมากขึ้น
สิ่งที่ทำให้อะตอมชอบกอล์ฟ ไม่ใช่เพราะอยากเป็นนักกีฬาในตอนแรก แต่เป็นเพราะกอล์ฟทำให้เขาได้คิด ได้อยู่กับตัวเอง และได้ใช้เวลากับตัวเองอะตอมบอกว่า
“อะตอมชอบกอล์ฟเพราะมันได้คิด ได้อยู่กับตัวเอง ได้ทบทวนเวลานั่งรถหรือเดินไปที่ช็อตต่อไปครับ”
คุณแม่บอกว่า ตอนแรกทางครอบครัวก็ไม่ได้มีพื้นฐานเรื่องกีฬากอล์ฟมากนัก จึงค่อยๆเรียนรู้ไปพร้อมกัน อีกหนึ่งสิ่งที่อะตอมชอบมาก การได้เห็นลูกกลิ้งลงหลุม พร้อมเสียงลูกกระทบก้นหลุม กลายเป็นความสุขเล็กๆ ที่ทำให้เด็กคนหนึ่งอยากกลับมาเล่นเสมอ
หลังเลิกเรียนและในวันหยุด เวลาส่วนหนึ่งจึงค่อยๆ กลายเป็นเวลาซ้อมกอล์ฟของอะตอม ทั้งไดร์ฟ ชิพ และพัตต์….
การแข่งขันครั้งแรกของอะตอมเกิดขึ้นที่ Royal Hill ในรุ่นคลาส F รายการ TKG ของลุงหมู ซึ่งถ้าดูเฉพาะสกอร์อาจไม่ใช่ความทรงจำที่สวยงามนัก เพราะวันนั้นอะตอมทำได้ 136 สโตรก หรือ +64
เรียกว่าตีคุ้มกันทุกช็อตเลยทีเดียว 555
แตว่าการแข่งขันวันนั้นสำคัญมาก เพราะมันทำให้น้องอะตอมรู้ว่า ตัวเองยังมีอะไรอีกเยอะที่ต้องเรียนรู้…
คุณพ่อบอกว่า หลังจากนั้น อะตอมกลับมาซ้อมมากขึ้น และค่อยๆ พัฒนาตัวเอง จนวันหนึ่งสามารถทำสกอร์ได้ถึง -4 ที่สนามบางปะกงในรุ่นคลาส E จากเด็กที่เคยตี 136 สโตรก มาถึงวันที่สามารถทำสกอร์ต่ำกว่าพาร์ได้…
นี่แหละครับ ผลของการค่อยๆ เดินไปทีละก้าว….
แต่แน่นอนครับ เส้นทางกอล์ฟไม่ได้มีแต่วันที่ตีดี มีทั้งวันที่หลุด วันที่ร่างกายไม่พร้อม วันที่ผลการแข่งขันไม่เป็นอย่างที่หวัง และบางวันที่ต้องกลับมาถามตัวเองว่า
“เรายังอยากไปต่อไหม”
สิ่งหนึ่งที่ยังเหมือนเดิมคือ อะตอมยังบอกว่า
“ผมสนุกมากกับการแข่งกอล์ฟได้เจอเพื่อนเยอะที่ได้เจอกันในสนาม“
สำหรับอะตอม กอล์ฟไม่ได้มีแค่การแข่งขัน แต่ยังมีมิตรภาพ ประสบการณ์ และความทรงจำดีๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างทาง ครอบครัวเองก็เลือกสนับสนุนอะตอมโดยไม่กำหนดว่าเขาจะต้องเป็นอะไร อยากเล่นฟุตบอลก็เล่น อยากเล่นดนตรีก็ลอง อยากเล่นกอล์ฟก็สนับสนุน
เพราะสิ่งที่สำคัญกว่าการเลือกกีฬาให้เก่ง คือการได้เห็นลูกค้นพบสิ่งที่ตัวเองชอบด้วยตัวเอง…
อะตอมเคยพูดไว้ว่า
“ขอบคุณครอบครัวมากๆ ที่ทำให้อะตอมรู้สึกเป็นเด็กที่มีโอกาสได้ลอง เรียนรู้ และเลือกในสิ่งที่ชอบด้วยตัวเอง”
คุณแม่เล่าต่อว่า
วันนี้อะตอมอายุ 12 ปี มีเป้าหมายที่เริ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ ว่าอยากเดินบนเส้นทางนักกอล์ฟ และมีความฝันที่จะไปถึง Korn Ferry Tour ก่อนจะก้าวไปสู่ PGA Tour ในอนาคต…
แต่กว่าจะถึงวันนั้น ยังมีอีกหลายอย่างให้เรียนรู้ ทั้งสวิง การพัตต์ การอ่านเกม การควบคุมอารมณ์
ที่สำคัญที่สุดคือ Mindset มีประโยคหนึ่งที่โปรอาร์มเคยพูดกับอะตอม ในวันที่อะตอมรู้สึกว่าตัวเองแย่ที่สุด และเป็นคำพูดที่อะตอมยังจำได้จนถึงวันนี้
“Swing ไม่สำคัญเท่า Putting Putting ไม่สำคัญเท่า Mindset”
ลุงนาย ต. ว่าเป็นประโยคสั้นๆ แต่ลึกมากนะครับ เพราะต่อให้สวิงดีแค่ไหน ถ้าพัตต์ไม่ดี สกอร์ก็อาจไม่เป็นอย่างที่หวัง และต่อให้พัตต์ดีแค่ไหน ถ้า Mindset ไม่พร้อม ก็อาจรับมือกับความกดดันหรือวันที่เล่นไม่ดีไม่ได้…
กีฬากอล์ฟจึงไม่ได้สอนแค่เรื่องการตีลูกให้ดีขึ้น แต่สอนให้อะตอมรู้จักตัวเอง รู้จักความผิดหวัง รู้จักลุกขึ้นมาใหม่ และเรียนรู้ที่จะรับผิดชอบกับสิ่งที่ตัวเองเลือก…
“สิ่งที่ครอบครัวเราอยากฝากถึงคุณพ่อคุณแม่และเด็กๆ ที่กำลังเดินอยู่บนเส้นทางกีฬา คือ อย่ารีบให้เด็กต้องเก่ง อย่ารีบให้เขาต้องชนะ และอย่าให้ผลการแข่งขันกลายเป็นตัววัดว่าเด็กคนหนึ่ง “ดีพอ” หรือไม่ในวันที่อะตอมเล่นดี ครอบครัวก็ดีใจไปกับเขา แต่ในวันที่เล่นไม่ดี แพ้ หรือร้องไห้ สิ่งที่อะตอมต้องการอาจไม่ใช่คำสอนเพิ่ม แต่อาจเป็นเพียงการรู้ว่า “ยังมีครอบครัวที่อยู่ข้างเขาเหมือนเดิมเสมอ”
ลุงนาย ต. ชอบตรงนี้มากครับ…
เพราะบางครั้งสิ่งที่เด็กต้องการที่สุด ไม่ใช่คนที่จะบอกว่าเขาต้องทำอะไร แต่คือคนที่จะบอกว่า “ไม่เป็นไร เราจะเดินไปด้วยกัน”
ส่วนเด็กๆ เอง อยากให้รู้ว่าไม่จำเป็นต้องเก่งตั้งแต่วันแรก ลองให้ตัวเองได้ค้นหา ได้ลองผิดลองถูก
ที่สำคัญที่สุดคือสนุกกับสิ่งที่กำลังทำเพราะถ้าเด็กคนหนึ่งรักในสิ่งที่ทำ เขาจะอยากพัฒนาตัวเองต่อไป โดยไม่ต้องมีใครคอยบังคับ…
ลุงนาย ต. ขอชื่นชม คุณพ่อคุณแม่ ที่ช่วยปลูกฝังวินัย ความมุ่งมั่น ความตั้งใจ และกล้าที่จะให้ลูกได้ลองทำในสิ่งที่เขารัก….
คุณแม่ ขอขอบคุณผู้ใหญ่ใจดีทุกท่านที่เอ็นดูและสนับสนุนอะตอมในทุกๆ ด้าน…
บางที…ความฝันที่ยิ่งใหญ่ ไม่ได้เริ่มต้นจากการวางแผนที่ยิ่งใหญ่ แต่อาจเริ่มต้นง่ายๆ จากคำว่า…
“ลองดูไหมลูก”
สวัสดี…นาย ต.
ติดต่อเป็นครอบครัว Enjoy The Hit By นาย ต.
063-351-4654, 096-528-2656
