ในช่วงศตวรรษที่ 14 ภาษาอังกฤษยุคกลางรับคำว่า passager เข้ามาใช้ ซึ่งคำนี้มีรากศัพท์เดิมในภาษาฝรั่งเศสคือ passage แปลว่าการเดินทางหรือทางผ่าน
จากนั้นก็แตกแขนงเป็นคำว่า passager ทำหน้าที่เป็นคำคุณศัพท์ แปลว่า ซึ่งกำลังเดินทางผ่านไป หรือ ชั่วคราว เมื่อนำความหมายเชิงประวัติศาสตร์และภาษาศาสตร์ของคำ passenger มาจับกับภาพยนตร์ ก็จะเห็นการล้อเลียนความหมายและการซ่อนนัยยะที่ลึกซึ้งผ่านตัวหนังในหลายแง่มุม
คำว่า passager ที่กลายมาเป็นชื่อภาพยนตร์แนวสยองขวัญเรื่อง Passenger – “ผู้ร่วมทางตาย” แม้เรื่องราวจะบอกเล่าถึง “ผู้โดยสาร” แต่ก็ไม่ใช่ผู้โดยสารแบบทั่วไป
มันกลับเป็นสิ่งลี้ลับที่เกาะติดไปกับผู้ขับขี่ยานพาหนะบนท้องถนน
พล็อตเรื่องนี้เชื่อได้ว่าหลายต่อหลายคนคงจะเคยได้ยินมานับไม่ถ้วน เรื่องเล่าสยองบนท้องถนนส่วนใหญ่มักผูกติดอยู่กับ “วิญญาณของคนตาย” เป็นคนที่ประสบอุบัติเหตุและเสียชีวิต
พวกเขายังคงวนเวียนอยู่บนถนนเส้นนั้นไม่ไปไหน กลายเป็นตำนานบนถนนที่ใครผ่านมาก็ต้องหวาดผวา เหมือนมีบางอย่างเฝ้ามองอยู่เสมอ
Passenger กำกับโดย อังเดร โอเวอร์ดัล ที่เคยฝากฝีมือไว้กับผลงานเรื่อง Troll Hunter (2011) และ The Autopsy of Jane Doe (2016) บอกเล่าถึง “ผู้โดยสารที่ไม่ได้รับเชิญ” เกาะติดและตามหลอกหลอนผู้คนที่ออกเดินทาง แต่ไม่รู้กฎและรหัสของการเอาตัวรอดบนท้องถนน จนพาตัวเองไปสู่ปรโลก
https://www.youtube.com/watch?v=fGdJw48aea4
ไทเลอร์ จีน็อคคิโอ รับบทโดย จาค็อบ ซิพิโอ และ แม็ดดี้ เบร็คเกอร์ รับบทโดย ลู โยเบล คู่รักหนุ่มสาวที่ตัดสินใจหันหลังให้กับชีวิตในบ้านหน้าที่การงาน เปลี่ยนมาอาศัยในรถบ้าน ออกเดินทางใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี ค่ำไหนนอนนั่น ไม่ต้องมีอะไรมาพันพัวให้ชีวิตรุงรัง
แต่แล้ววันหนึ่งขณะขับรถบนทางสายเปลี่ยว ทั้งคู่พบเหตุการณ์แปลกประหลาด เมื่อมีรถคันหนึ่งขับตีคู่มาและประสบอุบัติเหตุสยดสยอง
บนรถคันนั้นมีรอยขีดข่วน 3 ขีดที่ทำให้ แม็ดดี้ รู้สึกไม่ชอบมาพากล
เมื่อเธอกลับขึ้นรถ ก็เริ่มรู้สึกว่าบนรถไม่ได้มีเพียงแค่เธอกับแฟนหนุ่ม จนกระทั่งเรื่องราวเด่นชัดขึ้นเมื่อเธอเกือบตายจากน้ำมือของใครบางคน
แต่ชะตายังไม่ขาด เธอรอดมาได้ด้วยเหรียญรูปนักบุญคริสโตเฟอร์ ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าเป็นนักบุญอุปถัมภ์ของนักเดินทาง พิทักษ์การเดินทางให้รอดปลอดภัย คนขับรถราก็จะแขวนเหรียญนักบุญคริสโตเฟอร์ไว้ในรถให้อุ่นใจ
เมื่อสถานการณ์ต่าง ๆ เริ่มรุนแรงขึ้น อีกทั้งรถบ้านของ ไทเลอร์ และแม็ดดี้ ก็มีรอย 3 ขีดปรากฏ พวกเขาจึงเริ่มฉุกคิดถึงคำเตือนของ ไดอานา ลาร์สัน (เมลิสซา ลีโอ) สาวใหญ่ที่ออกเดินทางเร่ร่อนไปกับรถบ้านมานานหลายสิบปี ว่าการเดินทางบนท้องถนนย่อมมีกฎของมันไม่ต่างจากกรอบและกฎเกณฑ์ในสังคมในเมืองใหญ่
ที่สำคัญความสยองขวัญที่ทั้งคู่กำลังเจอนั้นก็คือ การถูกหมายหัวจากปีศาจร้ายตนหนึ่ง เป็นปีศาจในตำนานที่ชมชอบเข่นฆ่าผู้คนที่เดินทางบนถนนยามค่ำคืน เพียงแค่พวกเขาหยุดรถกลางคันในยามราตรี นั่นหมายถึงความตายคืบคลานมาแล้ว
อย่างไรก็ตาม หนังไม่ได้ทิ้งให้ตัวละครและผู้ชมขาดที่พึ่ง
เพราะตั้งแต่ต้นเรื่องก็เปิดทางไว้อยู่แล้วว่า นักบุญคริสโตเฟอร์ น่าจะเป็นตัวช่วยปัดเป่าเคราะห์ร้ายครั้งใหญ่ให้กับหนุ่มสาวทั้งคู่ได้
ก่อนจะพาไปถึงจุดนั้น ความสยองขวัญสั่นประสาทก็เล่นงานทั้งตัวละครในเรื่องและผู้ชมนอกจอซะขนหัวลุก
Passenger จัดเป็นงานที่ดูง่าย ไม่มีอะไรซับซ้อน แต่ให้แง่มุมของการเลือกใช้ชีวิตของผู้คน โดยเฉพาะความต้องการที่จะหลุดออกจากกรอบเดิม ๆ ของชีวิต แต่การเลือกออกไปทำในสิ่งที่คิดว่าจะเป็นอิสระทั้งกายและใจ ก็ไม่ใช่ว่าทางเลือกนั้นจะไร้ซึ่งกรอบและกฎที่ต้องยึดถือ
บางทีการดูภาพยนตร์เรื่องนี้จบ เราอาจไม่ได้คิดถึงความน่ากลัวจากการถูกผีร้ายตามหลอกหลอนหมายเอาชีวิต แต่กลับคิดว่าการจะเป็นอิสระเสรีอย่างไร้ขอบเขต ไร้ข้อจำกัด ก็เป็นเพียงมายาที่ชวนให้ฝันเคลิ้มเท่านั้น
Blue Bird29/5/69
