Friday, July 12, 2024
More
    Homeกว่าจะมาถึง...รั้วจักรดาวแม่คอยดูนะครับ ผมต้องทำได้

    แม่คอยดูนะครับ ผมต้องทำได้

    ประกวดเรียงความกว่าจะมาถึงรั้วจักรดาวโดยผู้ปกครองนตท.65

    รั้วจักรดาวสำหรับครอบครัวของเราแล้วมันรู้สึกห่างไกลมาก

    เพราะครอบครัวของเราเป็นครอบครัวชาวสวน ทำสวนยางและสวนสับปะรด ลูกชายบ้านนี้จึงเติบโตมากับการทรหดอดทนมาก

    เขาไม่เคยมีเวลาว่าง เว้นจากการเรียนเมื่อไหร่ก็ต้องเข้าสวนช่วยงานที่บ้าน เริ่มจากเก็บน้ำยาง ปลูกสับปะรด ขนสับปะรด ลูกชายบ้านนี้ผ่านมาหมดทุกอย่างและไม่เคยปริปากบ่น เขาจึงเป็นความภูมิใจของครอบครัว

    ครอบครัวของเราเป็นคนจังหวัดพัทลุง ลูกชายเรียนห้อง SMTE โรงเรียนพัทลุงตั้งแต่ .1จนถึง .4 เป็นเด็กเรียนเก่งมาโดยตลอดจึงเป็นความภาคภูมิใจของครอบครัวมาก

    ตัวแม่เองแอบฝันมาโดยตลอดว่า ลูกชายฉันต้องเป็นแพทย์ เพราะเด็กที่เรียนห้องนี้ส่วนมากจะสอบติดแพทย์และลูกชายก็เป็นคนเรียนแก่งเป็นหัวหน้าห้องได้เกรดเฉลี่ย 4.00มาโดยตลอด

    ช่วงประมาณ .2 เทอมปลายเป็นช่วงเปลี่ยนความฝันของเด็กผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นความฝันที่ชัดเจนขึ้น เขาได้เข้ามาบอกแม่ว่า

    แม่ครับผมอยากเป็นทหาร อยากสอบเข้าโรงเรียนเตรียมทหาร อยากเป็นนายร้อยครับแม่

    แม่ก็ตกใจอยู่พักหนึ่งจึงถามลูกว่า ทำไมครับ? แม่ไม่เคยได้ยินเลยสักครั้งว่าลูกอยากเป็นทหาร ทำไมวันนี้จึงอยากเป็นทหาร ลูกชายจึงให้คำตอบกับแม่ว่า

    พี่รหัสที่โรงเรียนของผมเก่งมากเลยครับแม่ เขาสอบได้โรงเรียนเตรียมทหารและสอบได้โควตาจังหวัดพัทลุงได้แค่คนเดียวด้วยนะแม่ พี่เขาเก่งมากๆเลย

    แม่คอยดูนะครับ ผมจะต้องทำให้ได้เหมือนที่เขา พี่เขาเป็นไอดอลของผมเลยครับแม่”

    หลังจากนั้นลูกชายก็ตั้งใจเรียนมาโดยตลอดเพื่อความฝันของตัวเองจนสอบเข้าม. 4 ก็เรียนห้องSMTE โรงเรียนพัทลุงเหมือนเดิม แต่ความฝันของคนเราบางครั้งก็ต้องมีการลงทุนซึ่งถามว่าครอบครัวเราพร้อมกับการลงทุนมั้ย

    ตอบตรงๆว่ายังไม่พร้อมค่ะ ครอบครัวเราเป็นชาวสวนฐานะปานกลาง

    ปกติลูกชายจะอ่านหนังสือด้วยตัวเองไม่เคยเรียนพิเศษ แต่รุ่นพี่เขาแนะนำมาว่าถ้าเอ็งอยากสอบให้ติด เอ็งต้องไปสมัครเรียนที่โรงเรียนติวนะ  รุ่นพี่ติดต่อโรงเรียนติวที่ .ตรังให้เสร็จ

    สถานการณ์โควิดกลับมาอีกครั้ง ลูกชายจึงต้องติวออนไลน์ทำข้อสอบต่อนอนตี1ตี2ทุกคืน

    ด้านสมรรถภาพทางกายก็ช่วยกันฝึก พ่อทำที่ดึงข้อให้ลูกฝึกดึงข้อที่บ้าน แม่พาลูกไปว่ายน้ำ ต่อด้วยการวิ่งในหมู่บ้านทุกวัน ทำแบบนี้อยู่หนึ่งเทอม

    พอเทอมที่สอง สถานการณ์ดีขึ้นก็ได้ไปติวเสาร์อาทิตย์ที่โรงเรียนกวดวิชาจันทร์ศุกร์ติวออนไลน์ ค่ำเรียนกวดวิชา ก็ค่อนข้างจะแพงเหมือนกันสำหรับฐานะอย่างเรา แต่เพื่อความฝันของลูกก็ประหยัดกันเต็มที่สู้กันทุกทางเพื่อความสำเร็จของลูก

    วันสอบครั้งแรกมาถึงโครงการช้างเผือก ทหารอากาศ ปี2565 ลูกไปสอบทำข้อสอบเต็มที่ กลับบ้านมาบอกว่า ข้อสอบยากมากครับแม่ทำไม่ทัน

    ผลออกมาลูกสอบไม่ติดค่ะ

    ก็ให้กำลังใจลูกค่ะ ไม่เป็นไรนะลูกเอาใหม่เอาใหม่ โควตาจังหวัด ทบ.ที่ลูกหวังไว้กำลังจะมาถึงตั้งใจกันใหม่ต้องทำให้ได้ สู้สู้ครับ

    และแล้ววันที่5 กุมภาพันธ์ 2565 ก็มาถึงกับสนามสอบโควตาจังหวัดที่รับได้แค่จังหวัดละ1คนเท่านั้น และเป็นความฝันอันสูงสุดของลูกชายด้วย ได้ทำตามความฝัน อยากเป็นเหมือนไอดอลรุ่นพี่ของตัวเอง อยากเป็นทหารบก ถ้าฉันทำสำเร็จมันจะมีความสุขขนาดไหนนะ?

    หนุ่มน้อยพกกำลังใจเต็มเปี่ยม กราบพ่อกราบแม่ขอกำลังใจก่อนไปสอบ ตั้งใจทำข้อสอบอย่างเต็มที่และรอบคอบที่สุด กลับบ้านมากอดแม่บอกแม่ว่า

    ผมทำข้อสอบได้ครับแม่ แม่รอดูประกาศผลนะ ผมต้องทำได้ ผมมั่นใจ

    วันที่รอคอยกับการประกาศผลรอบแรกช้อเชียนมาถึง เวลาประมาณ 8 โมงเช้าของวันประกาศผล แม่ได้ยินเสียงหนุ่มน้อยของแม่เฮลั่นบ้าน

    ผมสอบได้ครับแม่

    กอดพ่อกอดแม่ด้วยความดีใจ แต่มันไม่ใช่คำตัดสินสิ้นสุด ต้องสู้กันต่อในส่วนของปฏิบัติและสัมภาษณ์

    เป็นความโชคดีที่ลูกสอบผ่าน .พัทลุงแค่คนเดียว สองคนแม่ลูกกอดคอหิ้วกระเป๋าจุดหมายนครนายกเพื่อสู้กับตัวเอง

    สอบรอบปฏิบัติมาถึง แม่จำได้คือวันที่ 17กุมภาพันธ์ 2565 เพราะมันคือวันเกิดครบรอบ17ปีของตัวเขาเอง

    ลูกชายได้เอ่ยกับแม่ว่า

    ลูกจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อเป็นของขวัญวันเกิดให้ตัวเองนะแม่

    แม่ได้แต่ภาวนาในใจขอให้ลูกแม่ทำได้ สอบปฏิบัติเป็นอะไรที่สุดหินมาก กดดันทุกฐานแทบจะนั่งไม่ติด สุดท้ายที่ว่ายน้ำก็ผ่านได้ด้วยความทุลักทุเลเส้นยาแดงผ่าแปดแบบแม่ใจแทบวาย สุดท้ายก็ผ่านทุกฐานกับของขวัญวันเกิดปีที่17ของตัวเขาเอง

    ไม่มีวันลืม สำหรับการสัมภาษณ์ผ่านไปด้วยดี รอผลสรุปบทสุดท้ายจะเป็นอย่างไร หัวเราะหรือร้องไห้?

    และแล้ววันที่รอคอยก็มาถึงประกาศผลสอบโควตาจังหวัด ทบ. นายจักรพรรดิ ภูมิประไพ เลขประจำตัวสอบ 00939 สอบได้โควตาจังหวัดพัทลุง

    มันยิ่งกว่าความดีใจ มันหายเหนื่อย มันหายล้าจากการเดินทางไกลอันแสนยาวนาน

    สุดท้ายลูกชายรายงานตัวสิ้นสุดที่โควตาจังหวัดพัทลุง ทบ. ตัดสินใจไม่สอบ4 เหล่า เพราะลูกชายบอกว่า

    ลูกสอบได้ตามจุดมุ่งหมายที่ลูกหวังไว้แล้ว ขอเดินตามความฝันการเป็นทหารบกตามที่หวังตั้งใจไว้ครับ

    ในที่สุดครอบครัวของเราก็ได้ผ่านการเดินทางอันไกลแสนไกล ความมานะอดทน ความพยายามจนสามารถถึงรั้วจักรดาวในวันนี้

    ด้วยความเป็นเด็กดี และตั้งใจเรียนของลูกชายและขอสัญญาว่าจะจับมือประคองไปให้ถึงจุดหมายอันสูงสุดกับการเป็นทหารเพื่อปกป้องรักษาและทำคุณประโยชนให้กับประเทศชาติสืบต่อไป

    นางจุฑาพร ภูมิประไพ ผู้ปกครอง นตท.จักรพรรดิ ภูมิประไพ เหล่า ทบ. ตอน21 เลขที่ 4

    สมาคมผู้ปกครองเเละครูโรงเรียนเตรียมทหาร

    RELATED ARTICLES
    - Advertisment -

    Most Popular

    Recent Comments