ดาบโก้พานร.บ้านหนองปล้องเที่ยวอุ่นไอรักปีที่2

557

น้ำใจตำรวจ น้ำใจดาบโก้ กองปราบ พาเด็กนักเรียน สู่งาน อุ่นไอรัก..ครั้งที่2

งานอุ่นไอรักครั้งที่แล้ว ดาบโก้ กองปราบ หรือ ด.ต.ดร.เกียรติเฉลิม รักษ์งาม ผบ.หมู่ กก.2บก.ป.และแอดมินสืบสวนประเทศไทย

จัดรถตู้บริการฟรี รับเด็กนักเรียนและครูเกือบ40คน จากโรงเรียนบ้านหนองปล้อง ต.เกาะรัง อ.ชัยบาดาล จ.ลพบุรี ที่เขาเป็นศิษย์เก่า สู่งานอุ่นไอรักในวันที่8มี.ค.60

เขาบอกตอนนั้นว่า ในอดีตที่ยังเป็นเด็กลพบุรี ขาดโอกาสทางการศึกษา ขาดโอกาสการเรียนรู้

“วันนี้ผมเข้าใจ ถึงหัวใจของเด็กๆที่อยู่ห่างไกลความเจริญว่าเขาต้องการอะไร เพื่อชดเชยในสิ่งที่ผมเคยอยากได้….”

มางานอุ่นไอรักครั้งที่2 อดีตเด็กหนุ่มยากจนที่ฟันฝ่ามาเป็นตำรวจติดอาร์มกองปราบฯและยังใฝ่เรียนจนจบดอกเตอร์ ทำดีด้วยหัวใจ จัดรถตู้บริการฟรี รับเด็กนักเรียนในบ้านเกิดเขาเข้ามาชมงานอุ่นไอรักอีกครั้ง ในวันที่18ธ.ค.ที่ผ่านมา

เพียงแค่นั่งรถผ่านสนามบินดอนเมืองเห็นเครื่องบินลำใหญ่ๆบินขึ้นลงหัวใจเด็กน้อยก็พองโตไม่แพ้สายตาจับจ้องนกเหล็กยักษ์อย่างตื่นตาตื่นใจ

ไม่ต้องบอกว่าเด็กๆเหล่านี้จะดีใจแค่ไหน เมื่อก้าวเข้าไปสัมผัสงานอุ่นไอรัก งานใหญ่ระดับประเทศที่เขาจะตราตรึงไว้ในความทรงจำไปชั่วชีวิต

ดาบโก้หรือแอดมินสืบสวนประเทศไทยบรรยายความรู้สึกผ่านบันทึกมาถึงPolicenewsvarieties ว่า

ดีใจที่ได้เห็นรอยยิ้มของเด็กๆ คณะครู ผู้ปกครอง ของโรงเรียนบ้านหนองปล้อง ต.เกาะรัง อ.ชัยบาดาล จ.ลพบุรี มุ่งหน้าสู่งานอุ่นไอรักปีที่สองครับ……

โรงเรียนบ้านผม เป็นโรงเรียนที่อยู่ห่างไกลความเจริญ…เป็นโรงเรียนเล็กๆในหมู่บ้านหนึ่ง…และเด็กๆก็มาเดินทางมาเรียนจากหลายๆหมู่บ้าน……

…ในอดีตตอนเป็นเด็กๆ พวกผมบางคนต้องเดินด้วยเท้าเปล่ามาหลายกิโลเพื่อมาเรียนในช่วงเช้า…

สาเหตุที่เดินเท้าเปล่าลุยฝุ่นหิ้วรองเท้ามาใส่ที่โรงเรียน เพราะครูจะตรวจดูความสกปรกของเครื่องแต่งกายแต่ละคนในตอนเช้า…กลัวครูตี……เพราะเครื่องแต่งกายจะสกปรกก็เลยเอามาใส่ที่โรงเรียนซะเลย

ในสมัยนั้นโรงเรียนแห่งนี้มีแค่หลังคาสังกะสี กับ ฝาฟากไม้ไผ่อีกสามด้าน เท่านั้นครับ แค่ป้องกันลม แดด ฝนไม่ให้เปียกในเบื้องต้นเท่านั้น …และใช้กระดานดำใช้ชอล์กเขียนครับ…

เด็กที่นั้นไม่มีโอกาสวางแผนการศึกษา…หรือมาติดต่อสังคมภายนอกได้เลย…เพราะความยากจน และห่างไกลความเจริญ และทุรกันดารมากๆในสมัยนั้น

ในปัจจุบันโลกมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว…ที่นี่ก็มีการเปลี่ยนแปลงไปเช่นกันครับ…แต่ก็ยังไม่มากเท่าที่ควร……เด็กๆยังขาดโอกาสอีกหลายๆด้าน…

วันนี้ถึงแม้พวกเราถึงแม้จะอยู่ห่างไกลความเจริญ……แต่หัวใจและจิตใจเราจะไม่คิดย่อท้อต่อปัญหาและอุปสรรคอีกต่อไป……

วันนี้…พวกเราได้คณะครูและผู้ปกครองที่ดี และลูกศิษย์รุ่นพี่ที่ดีๆหลายๆคนที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล……ที่คอยให้กำลังใจให้กับเด็กๆ และพยายามหาช่องทางเพื่อให้เด็กๆได้มีโอกาสเรียนรู้ และก้าวสู่สังคมโลกภายนอกได้อย่างมั่นใจ……

ขอบคุณผู้ใหญ่ใจดี ที่ทำให้เด็กโรงเรียนบ้านนอก ที่ห่างไกลความเจริญ. และยังขาดโอกาสในการศึกษาอีกหลายด้าน ที่บ้านผม ได้มีโอกาสมาทัศนศึกษาที่งานอุ่นไอรัก ปีที่ สอง เพื่อจะได้นำความรู้กลับไปพัฒนาตัวเอง สังคม และประเทศชาติต่อไปครับ

ขอบคุณ ท่านผอ. คณะครู และผู้ปกครอง โรงเรียนบ้านหนองปล้อง หมู่ที่ 4 ต.เกาะรัง อ.ชัยบาดาล จ.ลพบุรี ที่ช่วยเติมฝัน ให้เด็กๆให้เป็นจริงได้ ……รอยยิ้มของเด็กๆเหล่านี้ จะไม่เกิดขึ้นได้…ถ้าขาดฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไป……

นับเป็นความสำเร็จอีกอย่างหนึ่งของชาวหมู่4 ถึงแม้เราจะอยู่ไกลและห่างไกลเพียงใด แต่หัวใจที่มีความเชื่อมั่น

ขอบคุณครับ

ครับ…..ดาบโก้ แอดมินสืบสวนประเทศไทย อดีตเด็กโรงเรียนหนองปล้อง อ.ชัยบาดาล จ.ลพบุรี ส่งบันทึกแห่งความปลาบปลื้มใจที่เชื่อว่าคนทั่วไปจะมีความรู้สึกไม่แพ้กัน

ทำดีด้วยหัวใจกันครับ